ประวัติ  นาย ชโรช  โล่ห์สุวรรณ  นักเรียนทุนวิศวกรรมศาสตร์ปริญญาโท  มหาวิทยาลัยรัฐอิลินอยส์

ได้รับการฝึกฝนทางทหารในฐานะเสรีไทยสายอเมริกาเพื่อเข้ามาช่วยงานเสรีไทยโดยการสนับสนุนของศูนย์ปฏิบัติการ 404 ของ SOS ที่แคนดี้ กระโดดร่มลงที่บ้านแพะเปียง อำเภอหนองม่วงไข่ จังหวัดแพร่ โดยมีเสรีไทยนำโดย นายทอง กันทาธรรม ไปคอยรับอยู่ที่พื้นดิน

                นาย ชโรชฯ ( ชื่อรหัส LOS และรหัสพื้นเมือง “หนานรส”) ร่วมกับเสรีไทยแพร่ จัดตั้งสถานีวิทยุ เพื่อรับข่าวสารและส่งข้อมูลเพื่อปฏิบัติการทิ้งระเบิด ของฝ่ายสัมพันธมิตร โดยมีศูนย์วิทยุอยู่ที่บ้านหนองม่วงไข่ และย้ายไปตั้งที่ยอด “ดอยผาบ่อง” ตำบลเวียงต้า อำเภอลอง

                นอกจากนี้ นาย ชโรช ฯ ร่วมกับเสรีไทย  นาย เล็ก  วงศ์ไข่ ยังเสี่ยงภัยอย่างใจเย็นไปตรวจดูผลงาน การโจมตีทางเครื่องบินของฝ่ายสัมพันธมิตร  ตามจุดต่างๆ ในจังหวัดแพร่  เช่นที่ สถานีรถไฟเด่นชัย ถึงแม้ว่าสถานที่เหล่านั้นจะมีทหารญี่ปุ่นอยู่ในบริเวณพื้นที่อยู่เป็นจำนวนมาก  เสรีไทยผู้นี้จะพกปืน 11 มม. ยูเอสอาร์มี่ ติดตัวอยู่ตลอดเวลา

                เมื่อสงครามยุติลงด้วยชัยชนะของฝ่ายสัมพันธมิตร  นายชโรช  โล่ห์สุวรรณ เป็นผู้รับดาบซามูไร ในพิธียอมแพ้จากทหารญี่ปุ่น

นาย แปลง  คำเมือง  เป็นนักศึกษาอยู่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ นายวิจิตร ลุลิตานนท์ เลขาธิการมหาวิทยาลัย นำไปพบ นาย ปรีดี  พนมยงค์   หัวหน้าขบวนการเสรีไทย เพื่อเข้าร่วมขบวนการพร้อมกับผู้สมัครใจกับอีก 6 คน

นายแปลง ได้ถูกส่งไปฝึกอาวุธโดยการลงเรือไปอ่าวไทย จนถึงจุดนัดพบที่บริเวณเขาสามร้อยยอด  เพื่อขึ้นเครื่องบิน  คาทาลิน่าไปอินเดีย ก่อนจะไปฝึกหลักสูตรเร่งรัด 3 เดือนที่  ทรินโกมาลี เกาะลังกา

หลังจากจบหลักสูตร นายแปลงก็ได้รับคัดเลือกให้เข้าร่วม “ปฏิบัติการ นิวเมอรัล” โดยกระโดดร่มมา (พร้อมนายทหารอเมริกันอีก 3 นาย) ในรหัสลับ “ไมค์  แอดัม” โดยเครื่อง ซี 47 ถึงแม้นายแปลงจะไม่เคยกระโดดร่มมาก่อนเลยในชีวิต

พร้อมกันนั้น  เครื่องบินได้ทิ้งร่มมาอีก 26 ร่มที่มีอาวุธและยารักษาโรคในพื้นที่ความรับผิดชอบของ นาย ทอง  กันทาธรรม เสรีไทยแพร่

นายแปลง  ใช้เวลาปฏิบัติงานอย่างทุ่มเทและเสียสละอยู่แพร่ อยู่บนดอยผาบ่อง   เพื่อติดต่อกับศูนย์วิทยุที่แคนดี้  และช่วยฝึกอาวุธให้เสรีไทยสายแพร่จนสิ้นสุดสงครามและได้รับพระราชทานยศเป็น ร.ต.แปลง  คำเมือง