ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ
พ่อเลี้ยงอ้วน ลือวัฒนานนท์
พ่อเลี้ยงอ้วน ลือวัฒนานนท์

พ่อเลี้ยงอ้วน     ลือวัฒนานนท์      (คำลือ)
เป็นบุตรพ่อเฒ่าหนู แม่เฒ่าเตี่ยง คำลือ   เกิดเมื่อวันที่ ๑๗ พฤษภาคม พ.ศ.๒๔๔๗
ตรงกับวันอังคาร ปีมะโรง ณ ตำบลหนองม่วงไข่ อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ มีพี่น้อง ๑๐
คน

การเข้ารับราชการ

                   รับราชการตำรวจ ประจำอยู่สถานีตำรวจ อำเภอเด่นชัย ได้รับยศเป็น ส.ต.ต. ก็ลาออกจากราชการ เผอิญขณะนั้นเป็นระยะที่เกิดสงครามมหาเอเชียบูรพา (อินโดจีน) จึงถูกระดมพลเป็นทหารรับใช้ชาติบ้านเมืองอีกครั้งหนึ่ง และได้ร่วมขบวนการเสรีไทย โดยทำหน้าที่เป็นฝ่ายจัดหากำลังพลดังจะได้กล่าวประวัติเสรีไทยต่อไป

ชีวิตสมรส

         พ่อเลี้ยงอ้วน ลือวัฒนานนท์เข้าสู่พิธีสมรสกับคุณแม่แพร วงศ์ไข่ มีบุตรและธิดาด้วยกัน ๘ คน                 

คุณงามความดี

            ท่านเป็นตัวจักรที่สำคัญอย่างยิ่งในตำบลหนองม่วงไข่ นับตั้งแต่เป็นที่ปรึกษาที่ผู้นำของตำบล ไม่ว่าเป็นด้านการปกครอง การศึกษา ศาสนา สังคมและสาธารณประโยชน์ เป็นบุคคลสำคัญผู้หนึ่ง ในขบวนการเสรีไทยของจังหวัดแพร่ โดยท่านทำหน้าที่เป็นหัวหน้าฝ่ายจัดหากำลังพลท่านเป็นคนขยันขันแข็งในการทำงาน ซื่อสัตย์ สุจริต ยุติธรรม ปกป้องผลประโยชน์ของสังคม นิสัยใจคอท่านเป็นบุคคลที่มีนิสัยร่าเริงเบิกบานอยู่เสมอ ชอบพูดติดตลกนิดๆทำให้คู่สนทนามีความสบายใจ แต่บางครั้งท่านก็จริงจัง เด็ดขาด แต่เป็นคนที่ให้อภัยง่าย ซึ่งเป็นนิสัยของผู้นำที่เป็นสัญลักษณ์ประจำตัวของท่าน


บทบาทในฐานะที่เป็นเสรีไทย
           
LOS” โดดร่มลงที่สนามรับของแพะเปียง  พร้อมกับอาวุธยุทโธปกรณ์  เครื่องเวชภัณฑ์ และ เสบียงอาหาร รวม 26 ร่ม  นับเป็นการทิ้งร่มครั้งที่ 2 ของเมืองแพร่  ของฝ่ายสัมพันธมิตรสายอเมริกา  หลังจาก  ร.อ.บุญมาก  เทศบุตร และ ร.อ.วิมล  วิริยะวิทย์  ร.น.  โดดร่มลงมาครั้งแรกบริเวณเขตติดต่อระหว่างเมืองแพร่กับเมืองน่าน  “LOS”   โดดร่มลงติดกับต้นไม้ จนพลพรรคเข้าไปช่วยเหลือ  แล้วพาไปพบกับหัวหน้าของพลพรรค ซึ่ง “LOS” บันทึกว่า คุณ ทอง ท่าทางจะเป็นหัวหน้ารูปร่างสันทัดกระเดียดไปทางจะอ้อนแอ้น  น้าอ้วน ท่าทางจะเป็นลูกพี่ รูปร่างสันทัดไม่สูง หัวเราะเรื่อย อะไร อะไรก็หัวเราะได้  คุณถี หนุ่มที่สุดท่าทางเอาการเอางาน ปราดเปรียว แถมดูจะฉลาดเอาการ  ทั้งหมดมานั่งที่ขอนไม้ มีกองไฟอยู่ข้างๆถามหาบุหรี่ก่อนอื่นทั้งหมด LOS ก็แจกหมด บุหรี่อเมริกัน รสอร่อย สูบไปคุยไป หมดซอง หมดแล้ว หมดเลย ลูกหาบมาบอกว่า เก็บร่มได้หมดแล้ว ช่วยกันรื้อหาบุหรี่มาสูบต่อ รื้อจนหมดไม่มีเลย มีแต่กระป๋องถั่วลิสง ทุกคนฮา เมืองแพร่มีถั่วกันเป็นเกวียน หน้าเบ้ไปตามๆกัน LOS บอกว่า จะบอกให้เขาส่งมาให้เที่ยวหน้า เที่ยวนี้มีแต่ปืนกับกระสุนปืน แต่แล้วไม่ได้สูบบุหรี่ดีๆ อีกเลยจนกระทั่งจบสงครามโลกครั้งที่ 2